| تبليغات | X |
|
چکیده : روند روبه افزایش شهرنشینی درمقیاس جهانی، قاره ای، ملی ومنطقه ای وبروزآثاروتبعات ناشی ازآن، ضرورت تتبع وبرنامه ریزی دربارۀ توسعۀ شهری را بیش ازگذشته با اهمیت نموده است. بدین ترتیب، پیروی از الگوی توسعۀ ناپیوستۀ شهرهای بزرگ(ایجادشهرهای جدید)، به عنوان یکی ازگزینه های مواجهه بامشکلات شهرنشینی سریع ودرجهت تمرکز زدایی جمعیت وفعالیت، بویژه ازاواسط قرن گذشته ومتناسب بادگرگونی هایی که درمبانی نظری اندیشمندان پدیدارشد، ظهور وبروزیافته است. طی دهه های گذشته، این الگودربسیاری ازکشورهای دنیاموردتوجه بوده ودرکشور ایران، قبل از سال 1357با هدف تأمین مسکن شاغلین بخش صنعت وبعدازپیروزی انقلاب اسلامی، عمدتاً به منظور جذب سرریز جمعیت شهرهای بزرگ وتوزیع بهینۀ جمعیت وفعالیت، به بوتۀ آزمایش گذاشته شده است. اکنون، پس ازگذشت بیش ازدودهه وآغازمرحلۀ جذب جمعیت برای تعدادی ازشهرهای جدید، روشن شدن پاسخ این سؤال چالش برانگیز، که«سیاست اخیرتاچه میزان به اهداف خودنزدیکترشده است»؟ بطورجدی ازسوی محافل علمی و اجرایی مطرح می شود. براین اساس، انجام پژوهشی سنجیده، دقیق ومبتنی برمبانی علمی وتلاش برای ارایۀ شناختی صحیح ازعملکردشهرهای جدید وارزیابی منطقی ازآثارو تبعات این واقعیت بزرگ درعرصۀ الگوهای برنامه ریزی و توسعۀ شهری، ضروری به نظرمی رسد. مقالۀ حاضرضمن تبیین مسئله، اهمیت وضرورت آن، اهداف ومرورزمینه وپیشینۀ مطالعات درخصوص ارزیابی نقش و ابعاد اجتماعی واقتصادی، سنجش وضعیت کیفیت زندگی و رضایتمندی و تمایل به ماند گاری ساکنین درشهرهای جدید باارایۀ فرضیات وروش شناسی، تلاشی درجهت فراهم ساختن چهارچوب نظری پژوهش مذکورمی باشد. انتظارمی رود، این مقاله بتواند، مبانی نظری مطالعات عوامل موفقیت ها، موانع ومشکلات وارایۀ راه کارهای مناسبتر برای بهینه سازی روند استمرار رویکرد احداث شهرهای جدید باهدف جذب سرریز جمعیت مادرشهرها را تبیین نماید. کلیدواژه ها : چهارچوب نظری، ارزیابی، عملکرد، شهرهای جدید، ، سرریز جمعیت، مادرشهر، ایران،
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت 20:59 توسط ابوالقاسم تقی زاده
|
|
|
